Aniversario de la República y el Rey cae ...

 Justo el día en el que se conmemora el 81 aniversario de la proclamación de la Segunda República, el Rey sufre una caída.
El Rey, de 74 años, fue operado ayer por cuarta vez en 24 meses. En esta ocasión la intervención se ha debido a la fractura de la cadera derecha, consecuencia de una caída que sufrió cuando se encontraba en Botsuana cazando elefantes. El accidente no se produjo mientras realizaba esta actividad. Se cayó al tropezar con un escalón cuando se levantó por la noche en el campamento en el que pernoctaba.

Exijo que la Familia Real Española entregue las armas y se disuelva. 

Solo una persona con problemas mentales psicopáticos puede matar así un elefante, con mas siglos que los humanos en el planeta y mucho mas equilibrado como ser vivo.

La baba en la pluma

Cuando fluye la baba y el periodismo se acojona la tiniebla va cubriendo el espacio vacío; un territorio abandonado que ocupan pajilleros, reprimidos, grasientos, puteros, siniestros, cobardes y acomplejados, con nombres y apellidos.

Son de ilustres burgos, ansones, losantos, pejotas, usias y alguna que otra schlichting, pero segregan ese líquido viscoso y corrompido por la comisura de sus parpados, acentuando el asco que desprende su mirada.
Tenemos que mirar sus caras, seguir con atención el recorrido; ver como avanza ese residuo pútrido que desciende por los pliegues hasta la boca, como carcome gota a gota su lengua relamida; como la inunda y luego la desborda, para proseguir su camino hasta la mano pegajosa que sostiene la pluma y derramar allí toda su miseria.
Cuando fluye toda esta baba compartida y el periodismo se acojona, estos mirones clandestinos, estos fetichistas de la mugre, se proclaman profetas con derecho de pernada, levantan púlpitos con barrocos tornavoces, apoyan sus falanges en el antepecho, despliegan su abyección más tenebrosa y corrompen el espacio compartido.
Cuando el periodismo se acojona delante de estos usurpadores del oficio, la cloaca extiende su dominio, se adueña de la plaza pública y construye allí su pasatiempo favorito: el juego delictivo del insulto, donde prevalece y se premia la discriminación por razón de nacimiento, raza, sexo, religión, opinión o cualquier otra condición o circunstancia personal o social, como pueden ser la orientación sexual, la fe o falta de ella, la ideología, la gestación, la edad, el nombre o el apellido.
Cuando el periodismo se acojona delante de estos mediocres, que confunden la baba con el intelecto, nuestra profesión pierde el futuro; los ciudadanos, su libertad, y la democracia, el sentido.
El periodismo tiene que hacer frente a la contaminación que desprenden estos exhibicionistas de la baba en la pluma, a la perversión que esconden bajo el necesario paraguas de la libertad de expresión.
Son previsibles. Se plantan delante de sus víctimas y abren con rapidez sus gabardinas, dejando ver su desnudez intelectual. Pero, son cobardes. Si les plantamos cara, mirando fijamente sus despojos orgánicos, señalando con el dedo su minusvalía y mostrando nuestro desprecio con una sonora carcajada, que al tiempo alerte al resto de la ciudadanía, salen corriendo a esconder sus complejos y sus colgajos... en el fango.
(A ellas, que sufren estos días el maltrato de quienes quieren robarnos el oficio: disculpas.)

AS COUSAS CLARAS, PARTE PRIMEIRA

Como non teño moito tempo para pasar por aqui e escribir, bueno, pois poño un par de videos de este señor que e xuiz de menores, a ver que vos parece.

AS COUSAS CLARAS, SEGUNDA PARTE

Gran Irmán na Festa do Marisco

A seguinte nota foi enviada a esta paxina polo Movemento polos Dereitos Civís

O Valedor do Pobo acepta unha queixa contra o Concello de Ogrobe polo uso indebido de cámaras de videovixilancia

A entidade instalou catro dispositivos de control nas carpas da Festa do Marisco a pesar de que carecía da autorización da Delegación do Goberno.

O Valedor do Pobo iniciou esta semana as actuación pertinentes ante o Concello de Ogrobe para esclarecer a utilización indebida por parte da entidade de cámaras de videovixilancia durante a Festa do Marisco. Durante o pasado mes de setembro, o Concello instalou catro dispositivos de vixilancia nas carpas nas que se desenvolvía a festa para controlar os posibles furtos, segundo o edil de Seguridade Cidadá, Alfredo Bea. Non obstante, a entidade carecía dos permisos necesarios estabelecidos pola Lei Orgánica 4/97 para a ubicación desta clase de dispositivos de control, que deben ser autorizados pola Delegación do Goberno logo dun informe favorábel dunha Comisión. Asimesmo, a lei indica que o público será informado “de maneira clara e permanente da existencia de vídeo cámaras fixas”, principio que o Concello non cumpriu. Estas medidas están destinadas a garantir a protección das liberdades e dos dereitos fundamentais dos cidadáns recollidos na Constitución Española. Aínda así, Alfredo Bea xustificou a instalación asegurando que a autorización non é preciso se se trata de cámaras de carácter puntual, terxiversando a lei, xa que esta é clara e de ningún precepto da mesma se deriva dita interpretación, pois de ser así, os dereitos afectados por este tipo de medidas quedarían totalmente desprotexidos.

Os dispositivos foron instalados de xeito puntual para a ocasión, operación que é ilegal ao igual que que estea controlados por traballadores do Grupo Municipal de Intervención Rápida (Grumir) e non por membros da Policía Local.

A nova tamen esta recollida no xornal A Nosa Terra

O que di a Lei instrución 1/2006 da Axencia de Protección de Datos

Actitudes «covardes»

O PP retoma a súa batalla contra os blogs locais por consideralos ofensivos.
Desde O Grove reclaman unha normativa que saque do seu anonimato aos responsables destas webs

Un ano despois de que o PP iniciase unha batalla legal contra dúas blogs de Cambados e O Grove, volven as andadas, ao estimar ofensivos os seus contidos, os populares grovenses devolven o asunto á actualidade.
Fano da man da concelleira Diana Otero que onte anunciaba que realizará xestións a través do seu partido para conseguir unha «proposta de regulación normativa na que se obrigue aos editores de blogs a constituír un rexistro co seu DNI, mediante o que se fagan responsables dos seus contidos e facilitar que estes delitos non queden impunes e que aqueles que se dedican a insultar e a coaccionar nos blogs poidan ser denunciados polas vítimas», segundo explica a edila.
Actitudes «covardes»
Desde o PP do Grove reprochan a «actitude covarde dos editores destes blogs e plataformas informáticas de linchamento das persoas que non pensan igual que eles».

Estes blogs tiveron o seu momento de maior efervescencia a principios do ano pasado a tenor das denuncias do PP e a publicidade que todo iso lles reportou. é grupo levou ao xulgado ás webs camba2.blogspot.com e ogrobe.blogspot.com e en febreiro o xuíz admitía a trámite unhas denuncias coas que o PP pretende sacar do anonimato aos autores destes blogs e que se dirimisen responsabilidades.

«Aquí non se salva nin o apuntador. Facendo un percorrido sorprendente polos blogs locais atopeime con insultos, calumnias e inxurias variadas a políticos, funcionarios, policías empresarios, xornalistas... e tamén aos seus familiares e achegados. Actitudes covardes, infames e viles das miserias humanas. Non ten outra palabra», sinala Diana Otero .

Covarde non me considero e despois de buscar insultos, calumnias e inxurias variadas como di Diana, non as atopo. E mais, debo decirlle a nova concelleira que dende esta paxina en algún momento se chegou a defender a sua persona e incluso a dunha amiga dela. En todo caso se fala doutro ou doutros blogs e non deste, que o diga as claras, porque se non as inxurias poden partir dela e non dende aqui. A montaxe e de Cousas de Cambados

Nota enviada polo Movemento polos Dereitos Civís

Os dispositivos, instalados na Praza do Corgo, unha das máis céntricas da localidade pontevedresa, están sendo vixiados por traballadores do concello

O Movemento polos Dereitos Civís tivo coñecemento na tarde de hoxe de que o concello do Grove instalou varias cámaras de videovixiancia que controlan a xente que pasa pola Praza do Corgo, unha das máis céntricas da localidade, durante a festa do marisco, que se está a celebrar nestes días. Os dispositivos foron instalados de xeito puntual para a ocasión, operación que é ilegal ao igual que que estea controlados por traballadores do Grupo Municipal de Intervención Rápida (Grumir) e non por membros da Policía Local.

O concello di que son cámaras legais porque non gravan son e están enfocadas a dentro da carpa, obviando que esta está situada na Praza do Corgo, pola que pasan milleiros de persoas que se achegan ao Grove nestas datas. Por outro lado, tampouco existe ningún cartel que informe sobre a colocación das mesmas aos cidadáns que até alí se achegan.

Segundo di a Lei de Videovixancia as entidades que queiran colocar cámaras teñen que solicitar un permiso previo á Comisión de Garantías de Videovixiancia, dependente da Delegación do Goberno. Na súa solicitude debe constar exactamente o punto da súa colocación así como que é o que van a estar gravando. Como se pode observar neste caso, a colocación é ilegal posto que non pode ser nin de xeito puntual nin gravar un espazo público sen unha razón aparente.

Ante estes feitos, o MpDC dirixirase ao concello do Grove para solicitar unha explicación da colocación destes dispositivos de videovixiancia así como os correspondentes permisos. Por outro lado, tamén se dirixirá á Delegación do Goberno e á Axencia Española de Protección de Datos explicando os feitos e presentando a denuncia pertinente.

Tamén queremos solicitar, dende Dereitos Civís, a todos os cidadáns que se acheguen nestes días ao Grove que se dirixa ao concello para solicitar unha explicación de por que están a ser gravados e presente unha queixa por atentar contra o noso dereito de intimidade e da propia imaxe. Cada día vemos como son máis as entidades locais que, baseadas nun descoñecemento da normativa, instalan cámaras sen motivo aparente só como ferramenta política de intentar mostrar que se preocupan pola seguridade cidadá. Deste xeito obvian que as cámaras non van conseguir frear os índices de delincuencia e si atentar contra os dereitos de milleiros de inocentes que quedan alí rexistrados sen cometer ningún delito.

Susi Otero recoñece diante do Xuiz que cubriu os formularios das listas vascas

A imputada acusa ao ex alcalde do Grove da falsificación das listas do PP para o País Vasco.

A empregada municipal asegura que Miguel Ángel Pérez mandoulle cubrir as fichas.

A traballadora do Grumir e antiga secretaria do ex rexedor municipal de O Grove Miguel Pérez recoñeceu que a súa letra era a que figuraba nos impresos electorais que acabaron integrando candidaturas nas municipais no País Basco, aínda que manifestou que o fixera ao sentirse presionada e considerar a Pérez como superior xerárquico e pola súa precariedade laboral no Concello, onde viña encadeando sucesivos contratos laborais. Na comparecencia que onte realizou no xulgado como imputada, dixo que no Grumir encargábase de facer gardas, pero que no concello «facía un pouco de todo, desde ir comprarlle unhas medias a unha concelleira ata realizar traballos para un partido político», e que nesas funcións a favor do partido «só obedecía as ordes do señor alcalde».

Deixovos o enlace a esta nova no Diario de Arousa en La Voz de Galicia, El Correo Gallego e no diario El Pais, do Faro de Vigo xa non poño nada, porque simplemente non falan nada desto na sua edición dixital. O porque non o sei, pero xa o imaxino. Por certo, a foto foi sacada da paxina http://www.todogrove.com/

Sen ruído

O Concello aproba unha ordenanza que implicará multas para quen fagan excesivo ruído a partir das dez da noite

O Grove é un sitio ruidoso, non cabe dúbida. Nas estreitas rúas da nosa vila, fan ruído ata os policías, aos que o pasado verán a entón concelleira de Seguridade Cidadá tivo que pedir que utilizasen o chifre con moderación, que os veciños estaban dos nervios. Acordadevos da entrada deste mismo blog Cousas da Concejala de Seguridade: O Grove no quiere pitos.

As denuncias por contaminación acústica non paraban de chegar ao Concello así que cando tras as eleccións Fredi Bea -do Partido Galeguista- púxose á fronte da concellaría, botou unha ollada á ordenanza que regulaba ese tipo de cuestións e decatouse de que estaba obsoleta, que non se actualizou en dez anos. Púxose ao choio e elaborou un documento no que se endurece o control de ruído, sobre todo en horario nocturno, para que os veciños poidan durmir tranquilos. Así, vixiaranse as xoldas nas terrazas, os ladridos dos cans ou os decibeis da música nos pubs. Pero non só os cidadáns deberán ter coidado, senón tamén os operarios municipais, xa que o camión do lixo deberá andar con pés de chumbo e non molestar en exceso.

Extraido do xornal La voz de Galicia, donde podedes ler a nova enteira.

O DEREITO A SABER

Desde uns posicionamentos paternalistas, promoveuse a conveniencia de ignorar os acontecementos relacionados co golpe de estado franquista e a represión posterior; acusando aos que sacaban á luz feitos e nomes asociados con ese período de “pór en perigo a convivencia e a reconciliación entre os españois”. Ademais de xerar un estado de opinión nese sentido, tamén se puxeron trabas legais e académicas concretas ao acceso a información e a divulgación deste asunto e mesmo se deu algunha denuncia e secuestro de publicacións. Aínda así, a enxurrada da memoria foi desbordando os diques do esquecemento e as vendas nos ollos foron transparentando unha verdade que se resiste a enmudecer. Quizais por iso, desde hai un tempo pasouse de mirar mal e obstruír a perseguir directamente a aqueles que están a traballar en condicións precarias para rescatar o ocorrido nesta etapa do noso pasado.Neste contexto de ofensiva contra a investigación histórica é preciso pararse a reflexionar sobre o status desta ciencia nunha sociedade democrática e aberta, mais fundamentalmente o que implica o seu uso público e as consecuencias sociais que ten o acoso aos que traballan desde a perspectiva dos vencidos e a inseguridade xurídica na que quedan, fronte á impunidade na que se moven os apoloxetas do réxime totalitario, propagadores da versión oficial que xustifica a censura das ideas, o asasinato dos discrepantes e a descualificación do sistema democrático.Para analizarmos a situación na que se atopan estudosos e difusores da represión franquista imos levar a cabo estas xornadas que baixo o título de “O dereito a saber, a liberdade de investigar” servirán para debater este asunto abordando as distintas dimensións do problema, tanto no plano académico e institucional como cívico e asociativo, desde o punto de vista máis interno e metodolóxico desta ciencia como na súa vertente pública e no seu tratamento nos medios de comunicación; e sobre todo examinar o marco xurídico e sociolóxico no que se desenvolve o labor de persoas e colectivos ocupados en rehabilitar a memoria histórica.

Extraido do blog dereito a saber

O Grove retira o monólito fascista

Os restos da peza depositáronse no almacén municipal e no seu lugar colocarase unha marquesiña

A Praza dá Fonte do Galo do Grove loce desde onte unha imaxe distinta: fáltalle o monólito erixido en memoria dos caídos na Guerra Civil polo bando franquista.

O concelleiro de Cultura e promotor da iniciativa para que levase a cabo a súa retirada, Antón Mascato, informou de que o obxectivo estaba cumprido. «Do que se trataba era de facelo desaparecer e ou feito é que xa non está. Isto é unha proba evidente de que ou goberno do Grove vai cumprir vos compromisos que adquira e de que estamos unidos á hora de tomar decisións, en contra dúas que din que este goberno vai durar seis meses».

En canto á retirada do título de fillo predilecto a Franco, o Concello abriu xa o expediente para dar trámite ao acordo adoptado polo grupo de goberno.

Mascato propón retirar o monolito falanxista

O 17 de Agosto, Día da Galiza Mártir, lémbrase na Galiza a represión exercida polo fascismo contra o pobo galego, nomeadamente coas persoas máis comprometidas coa liberdade da Galiza e co seu desenvolvemento social, económico e cultural. Milleiros de persoas sufriron na Galiza cárcere, tortura e asasinatos (xudiciais e extraxudiciais), nun proceso que eliminou unha xeración comprometida coa liberdade e rachou de vez o avanzo e a evolución natural do nacionalismo galego, que tería de reorganizarse de novo nos anos 60. Alexandre Bóveda foi submetido a un xuízo inxusto e condeado a morrer por un Tribunal Militar; asasinado nas corredoiras da Caeira (Poio) o 17 de Agosto de 1936, manifestou no xuízo o seu desexo de ser soterrado baixo a bandeira galega, nunhas palabras que aínda estremecen:"A miña patria natural é Galiza. Ámoa fervosamente, xamais a traizoaría, inda que me concedesen séculos de vida. Adóroa ata máis alá da miña morte. Se entende o tribunal que por este amor entrañábel, debe serme aplicada a pena de morte, recibireina como un sacrificio máis por ela. Fixen canto puiden por Galiza e faría máis se puidera. Se non podo ata me gustaría morrer pola miña patria. Baixo a súa bandeira desexo ser enterrado, si o tribunal, en conciencia, xulga que debo selo. "Xosé Sesto, quen na morte de Bóveda apresurouse para poder colocar a bandeira galega debaixo da súa chaqueta, contaba que moitos crían que Bóveda morrera, que Alexandre Bóveda morrera definitivamente. "Están, estaban equivocados os asasinos, os enterradores. Por el, por Alexandre, puido decir Castelao, seu irmán, seu amigo, no seu álbum Galiza Mártir "non enterran cadáveres, enterran semente".Castelao, desde o exílio, achou que o 17 de Agosto deberia ficar como " Dia da Galiza Mártir", e así apareceu recollido na revista A Nosa Terra do 25 de xullo de 1942: "Nun día como ise do ano 1936, as forzas negras da reaución nemigas da liberdade de Galicia e treidoras a República Hespañola, fusilaron ao mártir máisimo da Patria Galega: Alexandre Bóveda, segredario do Partido Galeguista. (...)Isa data, Día dos Mártires Galegos, ficará consagrada na ialma do pobo galego como xusta eisaltación dos que deron o seu sangue e a súa vida pola nosa sagra Terra e ficará como eterna maldizón para os treidores de Galicia e pra os que decretaron i executaron as mortes dises milleiros de irmáns nosos". O irmán Bóveda simbolizaria a todos os galegos e galegas vítimas da barbarie fascista e do martirio da nosa Terra no decorrer da História.

Rompamolo monolito coas nosas propias mans, é unha "obriga histórica".

Listas do PP, ata 6 anos de cárcere

O caso das listas do PP vasco pode carrexar 6 anos de cárcere
Calquera funcionario ou cargo público que faia manipulado ou filtrado os datos arríscase a ser inhabilitado durante 12 anos

A presentación de dúas denuncias marca o inicio da conta atrás para a investigación xudicial da incorporación de veciños da comarca de Arousa ás candidaturas do Partido Popular vasco sen o seu coñecemento. E as consecuencias poden ser moi graves para os virtuais responsables dunha manipulación que, segundo as dúas reclamacións interpostas ata o momento, vulneran dez artigos do Código Penal e tres apartados da Lei Orgánica do Réxime Electoral.

Maís información no diario A VOZ DE GALICIA

Nove veciños de Ogrobe candidatos do PP vasco sin sabelo

Nova extraida do xornal La Voz de Galicia

Otras cuatro personas, todas de O Grove, recibieron las cartas de agradecimiento de la presidenta del PP vasco, María San Gil. De ellas, dos figuraron en las listas de Muskiz y Ugao-Miraballes. Así las cosas, el número de ciudadanos gallegos implicados en este proceso se eleva ya a once (nueve vecinos de O Grove y dos de A Illa), de los cuales cinco fueron incorporados a los equipos electorales de cuatro municipios vizcaínos diferentes (además de los ya citados, Orozko y Erandio). El fenómeno llega a ser, por momentos, desconcertante. Hasta cuatro miembros de una misma familia grovense fueron utilizados como voluntarios sin su consentimiento, y dos de ellos fueron incluidos en sendas candidaturas. En O Grove, el epicentro de la polémica sigue instalado en los servicios dependientes de Protección Civil, un departamento municipal con el que de una u otra forma se relacionan la mayoría de los casos descubiertos en el ayuntamiento arousano, contratados antes del 27-M, cuando el PP todavía gobernaba la localidad.

Greenpeace, "Destrucción a toda costa"

Greenpeace se hace eco de los abusos urbanísticos en O Grove

En su informe anual recoge las denuncias hechas por los ecologistas y el BNG

En el último informe de Greenpeace sobre el estado del litoral español aparecen recogidos todos los desmanen urbanísticos que se están denunciando en el municipio de O Grove. En el documento Destrucción a toda costa correspondiente al año 2006, la organización se hace eco de las denuncias realizadas por el Colectivo Ecoloxista do Salnés sobre el proyecto del PXOM grovense, «por sus intentos de reducir los espacios pertenecientes a la Red Natura 2000 en varios puntos, San Vicente do Mar, Ardia y en las inmediciones de la playa de O Carreiro». También se refieren a los límites de servidumbre de protección recogidos en la Ley de Costas y que, según los ecologistas, no han sido respetados en O Carreiro, Area Grande-Punta Barcala y en Ardia. Greenpeace recoge también en el informe el reciente desembarco del Grupo de Delitos Urbanísticos en la península para investigar la urbanización de Raeiros, denunciada por el BNG. «La licencia -dice el artículo- fue concedida hace 13 años y recoge la edificación de un apartotel, no de viviendas adosadas. Además, la construcción se está realizando en suelo rústico de protección oficial de Costas».No es el único municipio de la comarca que aparece en el informe por sus supuestas aberraciones urbanísticas.

Greenpeace enumera los problemas de contaminación en la ensenada de O Grove, donde la Consellería de Medio Ambiente detectó hasta 70 puntos de vertidos, tanto de origen industrial como urbano, así como los residuos de aguas fecales en la playa de Canelas, en Vilaxoán, o las denuncias realizadas por las mariscadoras de Vilanova por los numerosos episodios contaminantes en la zona de O Esteiro.

A noite de San Xoan, ¿Bromas ou vandalismo?

A noite de San Xoán é hoxe unha das festas máis ricas en lendas, supersticións e costumes que acocha o noso folclore, a nosa cultura. Antes de ser cristianízada, era unha relixión popular na que os espíritus do mal actuaban na escuridade con obxectivos malévolos na percura dalgunha victima. A medida que a fogueira se vai extinguindo, a mocedade forma pandillas que saen a "atrancar as rúas, para que non pase ninguen". Recorren barrios e parroquias entre cantos e berros acompañados polo ruido de tarteiras vellas e outros cacharros. 0 propio da noite era "andar ás cancelas". Pero tampouco quedaban atrás os carros, xugos, chalanas, e mesmamente se metían co gando recollido nas poucas cortes que hai em Ogrobe. Pola maña seguinte era doado ir a busca-la cancela que faltaba do seu sitio. Esa noite todo estaba perdoado e isto xa ven de moi atrás, pois consideran os etnógrafos que se facía como un ritual dos ataques do mal para fomentar o caos e o desorde. Hoxe en día, hai bromas que se escapan do senso lúdico e humorístico e tórnanse en vandalismo, perigosas e costosas que poden provocar accidentes, incendios e ata causar mortes a animais maltratados e po-lo visto este ano, as persoas. Quizais falle algo de imaxinación, pero sobor de todo educación cívica. Este ano disque “só” queimaron un contedor de lixo, fai dous anos foron doce e cada un deles debe andar pólos 500 € que pagamos todos nos. E verdade, pasaron moitas menos animaladas ca outros anos, grazas a presenza da nosa Policía nas rúas, pero o que aconteceu e moi grave. Por riba, son menores de idade e pouco se pode facer. Alguen ten que empezar a buscar solucións.

Pérez contrató a uno de sus sobrinos y al hermano del aparejador antes de irse

El cuatripartito investigará las últimas incorporaciones de personal que hizo el PP meco.

En su último día como regidor, 24 horas antes de la toma de posesión de la nueva corporación, Pérez contrató a Miguel Ángel Estévez, vecino de Marín y hermano del aparejador municipal meco, un alto cargo de la Administración local popular cuya labor está siendo investigada por el Grupo de Delitos Urbanísticos. La inusitada fiebre contratadora del dirigente conservador no se limita a este episodio de última hora. Diez días antes, el 5 de este mes, Miguel Pérez rubricó otros dos contratos. El primero tiene como beneficiario a un familiar directo del entonces regidor, concretamente a uno de sus sobrinos políticos, Javier Sanmartín. El segundo nuevo empleado municipal es el hijo de una funcionaria relacionada con el propio aparejador.

El cuatripartito (PSOE-BNG-PG-EU-EG) va ahora a investigar las últimas contrataciones que llevó a cabo el Partido Popular a pocos días de dejar la alcaldía, ya que sus integrantes consideran que son, cuando menos, sospechosas.

Hay más contratos realizados tras las elecciones que se están revisando para determinar si existen relaciones familiares o intereses más allá de lo meramente laboral. Algunos podrían llegar, incluso, a ser anulados.

Noticia extraida de La Voz de Galicia

Xa temos novo Alcalde e un goberno de progreso

¿Que Che parece a formación dun goberno cuatripartito para Ogrobe?

PSOE, BNG, IU e PG forman o novo goberno municipal de Ogrobe. O sabado foi a toma de posesión do novo Alcalde, Jose Antonio Cacabelos Rico e xa ese mismo día tivo unha axenda apretada, con bodas e demais historias. ¿Pensades que sera beneficioso para Ogrobe?. Os retos son moitos e o traballo grande. Tamen para aut@r@ deste pequena fiestra aberta, sempre, a vosa opinión. Como di Xarabal no seu blog, outra pregunta que queda no aire e o que vai a pasar agora co futuro de Miguel Angel, que eso si que vai ser guapo.

A foto e cortesia dos rapaces e rapazas do IES AS BIZOCAS.-

@s Mec@s, elegido el mejor blog del curso

Los alumnos de 4º de ESO del IES As Bizocas, de O Grove (Pontevedra), incentivados por su profesor Román Cerqueiro, han ganado con su blog @s Mec@s el premio al Mejor Cuaderno Digital del curso, de Prensa-Escuela. La bitácora representa para esta clase del Taller de Expresión Escrita un lugar donde opinar y volcar trabajos, pero, sobre todo, es el espacio a partir del cual se abre el colegio a toda la comunidad educativa: incluye numerosos mensajes sobre actividades del centro (exposiciones, novedades, certámenes), en donde el blog actúa como transmisor de información y como expositor hacia el exterior. A juicio del jurado, el aula ha sabido aprovechar la bitácora como herramienta para analizar las información del periódico. A través de su taller de prensa, aborda una gran variedad de noticias seleccionadas por los alumnos, tratadas desde una perspectiva poco habitual ya que además de resumirlas y comentarlas, las enriquecen con recursos multimedia (enlaces, vídeos, tiras cómicas, etcétera).

Podedes ler a nova completa AQUI. Noraboa polo traballo feito o longo deste curso e seguide sempre adiante. Ogrobe movese, e movese na boa dirección.